Generic selectors
Wpisane wyrażenie
Szukaj w tytułach
Szukaj w treści
Szukaj w treści
Search in pages
Filtruj według kategorii
Edukacja
Felietony
Fotorelacja
Galeria
Gospodarka
Inne
Kultura
Ogłoszenia
Polecamy
Sport
Studio N
Wydarzenia
Wyróżnione

Odeszła Pani Profesor

28 marca zmarła Pani Profesor Janina Ptak – mieszkanka Niepołomic i ulubiona nauczycielka wielu pokoleń niepołomiczan. Msza żałobna w jej intencji odbędzie się we wtorek 3 kwietnia o godzinie 13.00.

Przy tej smutnej okazji przypominamy sylwetkę Janiny Ptak, pióra Lucyny Niedbały. Biogram ukazał się w ubiegłym roku w Gazecie Niepołomickiej z okazji 100. urodzin Pani Profesor.

Janina Ptak urodziła się 8 lutego 1917 roku w Woli Batorskiej, w przysiółku Tarnówka. Miała troje rodzeństwa, siostrę Marię i dwóch braci: Ignacego i Józefa.

Rodzice, Maria i Jan, zajmowali się rolnictwem. Po ukończeniu Żeńskiej 7dmio – klasowej* Publicznej Szkoły Powszechnej w Niepołomicach, w latach 1932–1935 kontynuowała naukę w Gimnazjum Ziemiańskim Żeńskim im. Świętej Scholastyki Sióstr Benedyktynek w Staniątkach w klasie matematyczno-przyrodniczej.

Naukę kontynuowała jako studentka filologii romańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Przez cały ten czas codziennie dojeżdżała na zajęcia. Drogę z Woli Batorskiej do stacji kolejowej w Niepołomicach pokonywała pieszo, idąc wałem wiślanym, a następnie wsiadała do pociągu jadącego do Krakowa. Wybuch II wojny światowej sprawił, że musiała przerwać studia. W okresie okupacji pomagała rodzicom w gospodarstwie i pracowała jako sekretarka w zakładzie mleczarskim w Woli Batorskiej.

W lutym 1945 roku rozpoczęła pracę w Prywatnym Gimnazjum Koedukacyjnym Spółdzielni Nauczycielsko-Oświatowej w Niepołomicach. Posadę nauczyciela języka francuskiego zaproponował Jej Jan Ziemba – wówczas jeden z inicjatorów powstania szkoły, zarazem kolega, z którym przed wojną dojeżdżała pociągiem na studia. W tym czasie zamieszkała już w Niepołomicach, początkowo przy ulicy Grunwaldzkiej, w mieszkaniu wynajmowanym u państwa Tomalów.

Pani Profesor nieprzerwanie pracowała w niepołomickim liceum do 1972 roku.

W tym czasie wykładała: język francuski, język rosyjski i geografię, pełniła także obowiązki: opiekuna szkolnej biblioteki, nauczyciela wychowawcy, ponadto przez krótki okres była opiekunem żeńskiej drużyny harcerskiej. Uczniowie obdarzyli Ją pseudonimem Madame z racji nienagannych manier i ubioru oraz wysokiej kultury słowa.

W latach siedemdziesiątych Pani Profesor, jako radna, zaangażowała się w działania zmierzające do powstania budynku nowej siedziby Liceum Ogólnokształcącego, w którym mieści się obecnie szkoła podstawowa.

Pani Profesor zawsze była osobą bardzo aktywną, oddaną pracy i rodzinie. Interesowała się polityką, dużo czytała. Do około 90. roku życia nie tylko udzielała lekcji języka francuskiego, ale też codziennie przez około 30 minut uprawiała poranną gimnastykę, bez względu na aurę, obowiązkowo przy otwartym oknie. Nie stosowała żadnej diety, ale starała zdrowo się odżywiać. Czterdzieści lat temu rzuciła palenie.

Ulubioną pasją Pani Profesor była turystyka. Często wyjeżdżała z młodzieżą i przyjaciółmi, także na emeryturze. W latach 80., podczas jednej z pielgrzymek zorganizowanych do Rzymu przez księdza proboszcza Andrzeja Fidelusa, Pani Profesor usłyszała z ust papieża Jana Pawła II pytanie: „Jak tam liceum w Niepołomicach?”.

Pani Profesor długie lata służyła swoją wiedzą, mądrością i pogodą ducha wielu pokoleniom niepołomiczan.

* pisownia oryginalna

2018-03-29T09:17:38+00:00 29 marca 2018|Ogłoszenia|
Rozmiar liter
Kontrast