Generic selectors
Wpisane wyrażenie
Szukaj w tytułach
Szukaj w treści
Szukaj w treści
Search in pages
Filtruj według kategorii
Edukacja
Felietony
Fotorelacja
Galeria
Gospodarka
Inne
Kultura
Ogłoszenia
Polecamy
Sport
Studio N
Wydarzenia
Wyróżnione

Sadza – produkt uboczny spalania

Spalanie węgla, ropy naftowej, gazu i drewna oprócz miłego „ciepełka” tworzy również mniej miłe produkty uboczne. Pewnie każdy wymieni popiół, dym przyprawiony pyłem, niewielu doda – tlenek węgla i sadzę.

Tlenek węgla (CO) może przenieść nas w zaświaty, sadza często pozbawia dachu nad głową. Co zrobić, żeby nie zatrudniać niepotrzebnie strażaków? Skąd się bierze sadza i w jaki sposób powstaje? Jest to produkt uboczny spalania paliw mających w swoim składzie węgiel. Również zdawałoby się niewinne drewno się do tego zalicza (całkowicie suche zawiera 49,5% węgla.)

Sadza formuje się w najbardziej gorącej części płomienia (zwykle białej lub niebieskiej) gdzie występuje temperatura ok. 1400 st. C i występuje deficyt tlenu. Unosząc się, oblepia przewód kominowy, zmniejszając jego średnicę i pogarsza proces spalania, co grozi cofnięciem tlenku węgla i spalin do budynku. Uniesiona z komina zanieczyszcza powietrze i powierzchnię wokół budynku. Sadza powstaje, gdy ścianki komory spalania są jeszcze zimne a dopływ powietrza niewielki (destylacja opału). Zwiększając dopływ powietrza, zmniejszamy ilość wytwarzanej sadzy. Rozróżniamy sadzę pylistą oraz smolistą mającą konsystencję od mazi do twardej szklistej smoły.

Wpływ na jakość spalania mają: rodzaj paleniska, dobór czopucha i komina odpowiedniego do pieca, wysokość komina i jego średnica, doprowadzenie powietrza w odpowiedniej ilości do spalania, czyszczenie komina wraz z łącznikiem do pieca oraz jakość opału. Najczęstszą wadą spalania jest niedostatek doprowadzonego powietrza do komory spalania, co powoduje że w spalinach znajdują się – niespalona sadza, tlenek węgla (CO) i wodór. Każda ilość tlenku węgla, który nie przejdzie przez płomień jest dużą stratą ciepła z uwagi na jego dużą wartość opałową.

Sadza pylista najczęściej ulega zapaleniu w czasie przegarniania paleniska, gdy iskry uniesione ciągiem kominowym dostają się do komina. Sadza smolista posiada w swoim składzie łatwopalne węglowodory, które w wyniku wzrostu temperatury w oblepionym kominie ulegają odparowaniu – co tworzy mieszankę wybuchową. W czasie pożaru komina powstaje temperatura powyżej 1400 st.C . Wlanie wody do komina przy tej temperaturze spowoduje jej rozkład na tlen i wodór ( a zdarzyli się tacy kaskaderzy) co spowoduje potężny wybuch i problem komina rozwiąże się całkowicie. Trzeba zbudować nowy wraz z remontem mieszkań. Pożar sadzy pylistej charakteryzuje się tym, że z komina wyrzucane są do góry fontanny iskier (płonące płatki sadzy). Trzeba wtedy uważać, żeby pożar nie przeniósł się na poddasze lub sąsiednie obiekty. W przypadku sadzy smolistej niezwykle ważne jest, aby nie dopuścić do zaślepienia otworu komina przez spływającą płonącą smołę, gdyż odparowujące ze smoły węglowodory tworzą z powietrzem mieszankę wybuchową i w przypadku zaślepienia komina może dojść do eksplozji i jego rozsadzenia.

Jak ograniczyć wytwarzanie sadzy? Trzeba przejść na system palenia „od góry,” aby węglowodory przechodziły przez płomienie i uległy spaleniu. Jeżeli będziemy robić to starannie, po zakończeniu sezonu grzewczego z komina wybierzemy zaledwie dwie łopaty szarego popiołu.

Jak zabezpieczyć się przed tlenkiem węgla (CO)? Przede wszystkim trzeba doprowadzić z zewnątrz wystarczającą ilość powietrza potrzebną do pracujących urządzeń grzewczych w celu ich prawidłowego działania. Zabezpieczamy się wtedy przed tak zwaną „cofką” spalin i tlenku węgla do wnętrza budynku. Najlepiej, aby rura doprowadzająca powietrze z zewnątrz była blisko pracującego pieca i była odpowiedniej średnicy, zgodnie z instrukcją montażu urządzenia.

Rozsądni mieszkańcy montują też czujniki tlenku węgla (CO), które może nie są tanie (cena ok. 90 zł), ale życie mamy jedno, a urządzenie pilnuje nas przez 7 lat.

Co mówią przepisy dotyczące naszego „domowego ogniska” ?
1. Przed wykonaniem i uruchomieniem instalacji grzewczej zasilanej paliwem stałym należy uzyskać opinię mistrza kominiarskiego czy komin nadaje się do odprowadzenia spalin z projektowanego urządzenia grzewczego oraz czy jego parametry są odpowiednie do mocy grzewczej i używanego opału.
2. Do spalania należy używać tylko opału określonego przez producenta pieca. Proces palenia należy prowadzić zgodnie z instrukcją obsługi, zapewniając przy tym dopływ wystarczającej ilości powietrza do spalania, aby uniknąć „destylacji” z opału łatwopalnych i osadzających się na ściankach komina węglowodorów.
3. Komin i urządzenia grzewcze należy poddawać okresowemu czyszczeniu i konserwacji – nie tylko dlatego że tak przewidują przepisy – po prostu w trosce o swoje życie i mienie.

Edward Wnęk
Wiceprzewodniczący Rady Miejskiej, sołtys Zabierzowa Bocheńskiego, strażak

2017-12-11T13:39:29+00:00 8 grudnia 2017|Ogłoszenia|
Rozmiar liter
Kontrast